'
Skomentuj
CWL SK-1 Słowik

CWL SK-1 Słowik

Rok:

Z inicjatywy por. inż. Karola Słowika w zakładach CWL podjęto pracę nad pierwszym w Polsce samolotem budowanym od podstaw. Ze względu na znaczą ilość materiałów i części potrzebną na budowę pozyskanych w Wielkopolsce, a także na podstawie opinii pilotów zdecydowano, że wzorem będzie samolot Hannover CL-II. W skład zespołu konstrukcyjnego weszli: inż. Mieczysław Pęczalski (kierownik kreślarni), inż. Władysław Zalewski, ppor. inż. Zdzisław Wilk (zastępca K. Słowika) oraz technik lotniczy inż. Wilhelm Gibałka. Inż. Słowik stawiał główny nacisk na wierne odwzorowanie poszczególnych elementów. W związku z zastosowaniem innego silnika jak w oryginale wystąpiła konieczność zaprojektowania od podstaw całego przodu maszyny. W. Gibałka był autorem przeróbek łoża silnika, instalacji paliwowej, olejowej i elektrycznej. W lipcu 1919 r. samolot o nr 18.01 został ukończony. Oblotu maszyny dokonał Bolesław Skarba. Odbiór techniczny nastąpił 9 sierpnia 1919 r. przed komisją państwową (na zdjęciu powyżej). W dniu 23 sierpnia 1919 r. odbył się publiczny pokaz samolotu, na który przybył Naczelnik Józef Piłsudski i najwyżsi oficerowie. Podczas pokazu załogę stanowili ppor. pil. Kazimierz Jesionowski i w roli pasażera por. inż. Karol Słowik. Niedługo po starcie, w czasie lotu w kierunku zgromadzonych gości rozpadł się w powietrzu. W wyniku katastrofy załoga maszyny zginęła. Po tej katastrofie, drugi gotowy już samolot o nr 18.02 poddany został szczegółowym analizą pod względem wytrzymałościowym i statycznym. Jednocześnie wstrzymano budowę trzeciego samolotu nr 18.03 . Do głównych uchybień podczas produkcji serii 18 należało zastosowanie nie atestowanych materiałów (np. linki wykrzyżowania o niskiej wytrzymałości), pominięcie próby statycznej, nie przywiązanie większej wagi do kwestii wytrzymałości całej konstrukcji, oraz budowa na podstawie uproszczonej dokumentacji technicznej .

slowik-moko

Konstrukcja: Samolot jednosilnikowy, dwumiejscowy, dwupłatowy o konstrukcji drewnianej z kabinami odkrytymi i podwoziem stałym.

Silnik – Austro Daimler o mocy 160 KM (118 kW). Chłodnica silnika wbudowana została w baldachim. Główny zbiornik paliwa, o pojemności 132 dm3 umieszczony był w kadłubie, a pomocniczy, opadowy o pojemności 28 dm3 w baldachimie. Miska olejowa o pojemności 12 dm3 znajdowała się w kadłubie, łączna ilość oleju wynosiła 19,5 dm3 (łącznie z olejem w silniku). Zastosowano nowe śmigło Asbeth, o średnicy 2,74 m.

Skrzydła – konstrukcja wzorowana była na samolotach Hannover CL-II. Do głównych zmian należało m. in. zastosowanie trójkątnego profilu (z zaokrąglonymi rogami) stojaków, rozpórki wewnątrz płatów wykonano z rur sosnowych (drążone drewno).

Stery – jak w samolocie Hannover CL-II. Kadłub – jak w samolocie Hannover CL-II. Uzbrojenie – brak.

Źródło: http://bequickorbedead.cba.pl/cwl18.html

  • Skomentuj
  • Rok:

Skomentuj zdjęcie

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Jeden komentarz

  • Karmen

    Chciałbym poinformować o ukazaniu się dwóch tomów książki o tyrule „Moja pasja lotnictwo-Życie i działalność Tadeusza Chylińskiego dla Polskiego Lotnictwa w świetle dokumentów”- gorąco polecam

    ↶Odpowiedz 28 czerwca 2017 23:43