'
Ekranoplan klasy Łuń

Ekranoplan klasy Łuń

Rok:

Sowiecki Ekranoplan MD-160 klasy Łuń podczas pierwszych testów. Idea budowy ekranoplanów była prosta. Maszyny tego typu mogły poruszać się z prędkościami zbliżonymi do samolotów, ale równocześnie mogły zabrać znacznie większy ładunek. Dodatkowo, operując zaledwie kilka metrów nad powierzchnią wody, mogły unikać wykrycia przez radary. Łuń miał 83,8 m długości, a rozpiętość skrzydeł wynosił 44 m. Masa maszyny to 286 ton, a maksymalna masa startowa wynosiła 380 ton. Napęd stanowiło 8 silników turbowentylatorowych Kuzniecow NK-87, pozwalających na osiągnięcie prędkości maksymalnej około 550 km/h i przelotowej około 450 km/h. Zasięg ekranoplanu wynosi 2000 km. ekranoplan Ekranoplany wykorzystywały efekt przypowierzchniowy, polegający na tym, że skrzydła pojazdu lecącego nad ziemią lub wodą, w odległości równej w przybliżeniu połowie długości skrzydła, wytwarzają większą siłę nośną niż podczas lotu na większej wysokości. Uzbrojony był w trzy wyrzutnie rakiet 3M80 Moskit (wystrzał z nich widoczny poniżej). Rakiety tego typu lecą z prędkością Mach 3 na wysokości 20 metrów i mają zasięg około 120 km. Mogły być uzbrojone w głowice atomowe. ekranoplan-strzal Jedyny ukończony egzemplarz Łunia po wycofaniu ze służby niszczeje w Kaspijsku – rosyjskim (Republika Dagestanu) porcie nad Morzem Kaspijskim.

  • 0 Komentarzy
  • Rok:
Źródło: http://en.wikipedia.org/wiki/Lun-class_ekranoplan

Skomentuj zdjęcie

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *