'
Skomentuj
Kartaczownica Gatlinga

Kartaczownica Gatlinga

Rok:

W roku 1862 amerykański wynalazca Richard Gatling opatentował swój największy wynalazek – kartaczownicę z obrotową wiązką luf (od 6 do 9), będącą pierwszym udanym modelem karabinu maszynowego; tzw. „karabin Gatlinga”. Gatling wykorzystał pojawienie się nabojów zespolonych z metalową łuską i opracował nowatorski system odpalania ładunków z poszczególnych luf, połączony z ruchem rotacyjnym samych luf, oraz ruchem podajnika i zamka. Dzięki temu jego broń miała szybkostrzelność praktyczną około 200-400 (zależnie od kalibru oraz umiejętności strzelca) strzałów na minutę. Obsługę karabinu stanowiło 4 żołnierzy. Obrót korby powodował obrót luf, a naboje umieszczone w zasobniku wsuwały się pod swym ciężarem do podajnika. Odpowiedni mechanizm powodował wsuwanie naboju do lufy, ryglowanie jej osobnym zamkiem i strzał, a następnie wyrzucenie łuski z lufy. Podczas jednego obrotu korby każda lufa oddawała jeden strzał. Tą szybkostrzelną broń skonstruował – paradoksalnie – z pobudek humanitarnych, licząc na to, że wprowadzenie karabinów maszynowych spowoduje, że nie będą potrzebne liczne armie, a zatem zmniejszy to w konsekwencji straty ludzkie na wojnie. Pod koniec życia opracował ulepszoną kartaczownicę o napędzie elektrycznym luf i zautomatyzowaną. W I połowie XX wieku jego kartaczownice zostały wyparte przez jednolufowe karabiny maszynowe, ale w II połowie XX wieku znów pojawiły się nowe konstrukcje w tym układzie, stosowane do czasów obecnych głównie jako działka lotnicze.

Źródło: http://www.popularmechanics.com/military/a22451/history-gatling-gun/

  • Skomentuj
  • Rok:

Skomentuj zdjęcie

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *