'
Skomentuj
Opancerzenie SN-42

Opancerzenie SN-42

Rok:

Gwardziści-Szturmownicy 1 Brygada szturmowa na froncie białoruskim wyposażeni w pancerze SN-42. Składał się on z dwóch prasowanych płyt pancernych o grubości 2,5mm, które miały za zadanie chronić tors oraz podbrzusze. Płyty kirysu (pancernego napierśnika) mocowane były za pomocą parcianych taśm, możliwe było założenie dwóch pancerzy SN-42 (jeden z przodu, drugi z tyłu) by zapewnić żołnierzowi ochronę przodu jak i pleców. Brak jednego „naramiennika” oraz „asymetryczność” górnej płyty wynikały głównie z konieczności umożliwienia żołnierzowi skutecznego złożenia się do broni. Kirys SN-42 ważył niewiele ponad 3,5kg, w zależności od rozmiaru, a ponieważ łączna waga broni, wyposażenia osobistego oraz amunicji, które dźwigał żołnierz była i tak spora, starano się wobec tego ograniczać każdy dodatkowy kilogram ekwipunku. Ciekawostką jest fakt, że w celu poprawienia komfortu noszenia pancerzy oraz jako swego rodzaju „warstwą amortyzującą”, pod kirys żołnierze często ubierali watowaną kurtkę zimową, tzw. „tielogrejkę”, czyli po naszemu waciak, nieraz po uprzednim odpruciu z niej rękawów. Zdarzały się także przypadki noszenia pancerzy na płaszczach, bardzo często noszono je również na ubiorach maskujących. Model pancerza SN-42 jako jedyny (ze wszystkich wersji) został wprowadzony do produkcji seryjnej i użyto na szeroką skalę podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej – jak sowiecka propaganda okrzyknęła konflikt niemiecko – sowiecki w latach 1941-1945.

Źródło: http://www.tgrh.org/index1.php?akcja=artt&art=20

  • Skomentuj
  • Rok:

Skomentuj zdjęcie

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *