1932

' 05 Sie
1. dywizjon samochodów pancernych w Brześciu

Samochody 1. dywizjonu samochodów pancernych w Brześciu n/Bugiem. Pierwszy jest sztabowy Citroën-Kegresse B2, za nim pluton samochodów pancernych wz. 28 i pluton pancernych Peugeotów.

' 06 Lut
Policjant kierujący ruchem

Policjant kierujący ruchem na placu Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie chłodzi nogi od upału stawiając je na bloku lodowym. W głębi widoczny pomnik księcia Józefa Poniatowskiego.

' 26 Sie
Vickers-Carden-Loyd A4E12

Brytyjski pływający lekki czołg wyprodukowany przez Vickersa, znany takżę pod oznaczeniami A4E11 i A4E12. Prace nad pojazdami rozpoczęły się na przełomie 1931 i 1932 roku. Konstrukcję nowego pojazdu oparto na lekkim ciągniku VCL (Vickers-Carden-Loyd) którego konstrukcja sięga 1929 roku. We wrześniu 1931 roku przystąpiono do budowy dwóch prototypów, które znane były później również pod oznaczeniem L1E1 oraz L1E2. Największą „karierę” lekki czołg pływający zrobił w ZSRR. Rosjanie bez większej kozery kopiowali rozwiązania zachodnie również w tym wypadku. Poniżej śruba napędowa w czołgu.

A4E11-tyl

 

' 15 Wrz
Galkar

Samochód Galkar skonstruowany przez inż. Stefana Pragłowskiego. Projektowany samochód powstawał jako tani, prosty konstrukcyjnie pojazd popularny, przeznaczony dla szerokiej rzeszy mało zamożnych użytkowników. Jego twórca przyjął, że technologia samochodu umożliwi wykonanie wszystkich podzespołów na powszechnie dostępnych obrabiarkach ogólnego przeznaczenia do drewna i metalu. Dla pojazdu zaproponował nazwę „Galkar” – od marki handlowej olejów, rozprowadzanych przez spółkę „Karpaty”, wchodzącą w skład koncernu. Po uzyskaniu akceptacji swojego pomysłu, konstruktor rozpoczął budowę prototypowego pojazdu. Zastosował w nim, napędzający koła przednie, widlasty silnik marki BSA – czterosuwowy, chłodzony powietrzem, o pojemności 986 ccm. Stefan Pragłowski zaprojektował do samochodu skrzynkę biegów, eliminującą sprzęgło. Była to przekładnia hydrokinetyczna, umożliwiająca bezstopniową zmianę przełożeń. Warto zauważyć, że tak nowoczesne rozwiązanie (dzisiaj jest ono powszechne w skrzyniach automatycznych) zastosowano w pojeździe popularnym, podczas gdy inne samochody tej klasy miały wówczas (a nawet w ciągu następnych trzydziestu lat) prymitywne, niesynchronizowane skrzynie biegów, wymagające podwójnego wysprzęglania przy zmianie biegu. galkar2 Drugim nowoczesnym i ciekawym rozwiązaniem konstrukcyjnym było niezależne zawieszenie wszystkich kół pojazdu. Zrealizowano je przez zastosowanie oddzielnych wahaczy dla każdego koła – z przodu pchanych, z tyłu wleczonych – resorowanych zespołem trzech poziomych sprężyn o różnej sztywności, dzięki czemu uzyskano zmienną charakterystykę resorowania, zależną od prędkości jazdy i stanu nawierzchni. W czterodrzwiowym Galkarze (nazwa przyjęta na potrzeby artykułu, być może pojazd nosił nazwę Radwan) zastosowano ciekawą koncepcję drugiego rzędu siedzeń, które umieszczono tyłem do kierunku jazdy. Ogólnoświatowa recesja gospodarcza, odczuwalna wtedy bardzo wyraźnie w Polsce, spowodowała zubożenie społeczeństwa i znaczny spadek zainteresowania samochodami.