1939

' 04 maja
Mercedes-Benz T80

Mercedes-Benz T80 był samochodem stworzonym w celu bicia rekordu prędkości. Miał rozpędzić się do zawrotnej prędkości 750 km/h. Niestety wybuch II wojny światowej nie pozwolił na podjęcie próby. Napęd stanowił dwunastocylindrowy silnik lotniczy Daimler-Benz DB 603 o pojemności 44,5 litra i mocy 3000 KM widoczny na poniższym zdjęciu. Długość ponad 8 metrów, waga 2,7 tony. Koszt całkowity produkcji to 600,000 marek niemieckich. merct80-silnik

' 31 Sie
Grób Nieznanego Żołnierza

Minister von Ribbentrop na Grobie Nieznanego Żołnierza na placu Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Na zdjęciu od lewej w pierwszym rzędzie min. von Ribbentrop, min. spraw wojskowych RP gen. Tadeusz Kasprzycki, gen. Mieczysław Ryś-Trojanowski, adm.ambasador Niemiec w Polsce Hans A. von Moltke (pierwszy z lewej w drugim rzędzie) podczas wykonywania hymnów narodowych.

' 21 Mar
Tutaj spoczywa 5 odważnych polskich żołnierzy

Zdjęcie grobu żołnierzy polskich na Oksywiu – Gdynia. Niemiecki napis na krzyżu głosi: „Tutaj spoczywa 5 odważnych polskich żołnierzy”. Fotografia została zrobiona przez Hugo Jaegera – niemieckiego żołnierza 19 lub 20 września 1939 roku.

' 27 Paź
Polska na Wielkiej Światowej Wystawie

Polska wystawa z wieżą mierzącą 42 metry wysokości podczas Nowojorskiej Wystawy Światowej w 1939 roku. Główną ideą Wielkiej Światowej Wystawy było pokazanie najnowszych osiągnięć techniki, nauki i sztuki – w aspekcie budowy lepszej rzeczywistości – mimo trwającego od lat kryzysu. Nowojorska Wystawa stała się świetnym miejscem, aby wypromować szybko postępujące najnowsze osiągnięcia Polski. Polskę przedstawiono z jednej strony jako kraj rolniczy, a z drugiej akcentowano tradycję polskiego przemysłu. To w Polsce narodził się przemysł naftowy i ówcześnie znajdowało się na terenie Rzeczypospolitej 27 rafinerii i wydobywano 530 m3 gazu. Po inwazji Niemców na Polskę we wrześniu 1939-go roku, polski pawilon stał się miejscem kultu. Światowa Wystawa w 1944 roku miała odbyć się w Warszawie. Poniżej uczestnicy uroczystości zgromadzeni przed polskim pawilonem słuchają przemówienia ministra Antoniego Romana (przed mikrofonami). Widoczny pomnik króla Władysława Jagiełły dłuta Stanisława Kazimierza Ostrowskiego. Poniżej jedna ze ścian Sali Nauki w polskim pawilonie, na której znajdują się profile tablic dla każdego działu nauki. Pod tablicami widoczne gabloty z dokumentami i książkami. expo-pl-sala Ekspozycja Ministerstwa Komunikacji w polskim pawilonie. Dział turystyki. Fragment stoiska PKP. Widoczne modele parowozów – z lewej Pm 36 z otuliną aerodynamiczną, z prawej Pt 31. parowozy-expo Fragment Sali Przemysłu w polskim pawilonie. expo-przemysl

' 13 Lip
Ciągnik artyleryjski C7P

Ciągnik artyleryjski C7P z przyczepą do przewozu lufy moździerza 220 mm wz. 32 w marszu. Pojazd ten powstał na bazie opracowanego czołgu 7 TP – wykorzystano w nim m.in. podzespoły jezdne, silnik, zawieszenie i elementy kadłuba. Pojazd był więc już w stu procentach krajową konstrukcją. Był on niezbędny z powodu braku na wyposażeniu armii polskiej pojazdów zdolnych holować np. ciężkie działa. Napędzał go silnik silnik wysokoprężny, 6 cylindrowy PZInż. 235 o pojemności 8550 ccm o mocy 115 KM . Mógł pociągnąć około 70 ton. Po walkach we wrześniu większość ocalałych ciągników trafiła w ręce niemieckie. Używali je do ściągania z polskich pól bitewnych rozbitych czołgów, a później do odśnieżania. Część została internowana w państwach ościennych. Dalszy ich los nie jest znany.

' 13 Wrz
W Londynie uruchomiono pierwszy na świecie bankomat

W Londynie uruchomiono pierwszy na świecie bankomat. Jako pierwszy, na pomysł stworzenia takiej maszyny wpadł już w latach trzydziestych XX wieku, amerykański wynalazca Georg Simjian. The National City Bank of New York, zdecydował się na przetestowanie bankomatu, jednak po sześciu miesiącach urządzenie zdemontowano z powodu braku akceptacji ze strony klientów. Najczęściej używali je gracze wygrywający w kasynach i prostytutki do składania depozytów, czyli osoby obawiające się identyfikacji.

' 18 Sty
Focke-Wulf Fw 189

Pierwsza wersja niemieckiego samolotu rozpoznawczego Fw 189 Uhu z okresu II Wojny Światowej popu­lar­nie nazywany „Fliegendes Auge” czyli lata­jące oko. Maszyna ta była użyt­ko­wana od 1941 r. nie­mal do końca wojny w jed­nost­kach bli­skiego roz­po­zna­nia, współ­pra­cu­ją­cych bez­po­śred­nio z siłami lądo­wymi. Służyła jed­nak rów­nież jako samo­lot dys­po­zy­cyjny, a nawet myśli­wiec nocny. Piloci cenili ją za wszech­stron­ność, solidną kon­struk­cję, nie­za­wod­ność oraz dosko­nałe wła­ści­wo­ści pilo­ta­żowe. Wewnątrz wąskiego kadłuba było tylko tyle miej­sca, aby zmie­ścić jed­no­oso­bową kabinę z pan­cer­nej, sta­lo­wej bla­chy o gru­bo­ści od 6 do 12 mm. Osłona kabiny została wyko­nana z pan­cer­nego szkła o gru­bo­ści 75 mm. Ogółem, w latach 1939-1944, zbudowano co najmniej 831 samolotów seryjnych Fw 189 wszystkich odmian.