1942

' 27 Kwi
Bell P-39F Airacobra

Amerykański samolot myśliwski Bell P-39 Airacobra podczas nocnego ataku.

' 05 maja
George „Dick” Whittington

Ranny australijski żołnierz, szeregowy George „Dick” Whittington wyprowadzany z buszu w Nowej Gwinei przez Raphaela Oimbari (jednego z „Fuzzy Wuzzy Angels”), 25 grudnia 1942 roku. Niestety George Whittington umrze kilka miesięcy później na tyfus, jak wielu innych żołnierzy w tym regionie. Raphael zostanie rozpoznany przez oficjałów na początku lat 70. i otrzyma stopień wojskowy „Officer of the Order of the British Empire” oraz pozna wdowę po szeregowym. Razem z wdową nazwą swoje dzieci/wnuki (Raphael oraz George) na pamiątkę tego wydarzenia. Oimbari doczeka się nawet dwóch posagów w latach 90. Raphael dożyje sędziwego wieku i umrze w 1996 roku. Jego grób znajduje się w wiosce Hanau, gdzie mieszkał przez całe życie. Fotografię wykonał George Silk.
Ostatni z tak zwanych „Fuzzy Wuzzy Angels” umrze w 1998 roku. Zapożyczone z wiersza Kiplinga określenie „fuzzy-wuzzy” odnosiło się, w czasach powstania Mahdiego, do wojowników z plemienia Bedża. Podczas walk na Nowej Gwinei Australijczycy używali go (z dodatkiem „angel” – anioł) w odniesieniu do wspomagających ich Papuasów.

' 21 Paź
Pentagon

Pentagon w czasie budowy. Ten olbrzymi, zajmujący powierzchnię ponad 29 akrów budynek jest jednym z największych obiektów biurowych na świecie. Znajduje się on na obrzeżach Waszyngtonu w Arlington w stanie Virginia. Same biura, znajdujące się w obrębie tego olbrzymiego kompleksu zajmują powierzchnię 344 000 m². Całość z wszystkimi siedmioma piętrami (5 nad ziemią, 2 pod ziemią) oraz parkingami ma powierzchnię 600 000 m². W Pentagonie zatrudnionych jest łącznie aż 26,000 osób. Budowę obiektu rozpoczęto 11 września 1941 roku. Głównym powodem rozpoczęcia budowy było rozproszenie ówczesnych obiektów rządowych, które zajmowały liczne biura i tymczasowe obiekty w całym Waszyngtonie. Nowy budynek miał stać się centrum całego aparatu bezpieczeństwa USA. Ze względu na wybuch wojny 7 grudnia 1941 roku prace nad Pentagonem przyśpieszono. I tak, po zaledwie 16 miesiącach prac, został ukończony. Koszt całego przedsięwzięcia wyniósł 83 mln dolarów (według obecnego kursu, byłoby to około 1,3 mld dolarów).

' 21 Paź
Mecz śmierci

9 sierpnia 1942 r., na tym stadionie rozegrano jeden z najbardziej kontrowersyjnych meczów piłki nożnej w historii – tak zwany Mecz Śmierci. Kijów znajdował się wtedy pod nazistowską okupacją, a drużyna złożona z ukraińskich robotników pokonała zespół złożony z niemieckich żołnierzy, głównie z oddziałów artylerii przeciwlotniczej, dając mieszkańcom miasta choć na chwilę radość i poczucie wyższości nad niemieckimi ciemiężycielami. Jak głosi legenda, Niemcy ostrzegli wcześniej ukraińskich piłkarzy, że lepiej dla nich byłoby, gdyby przegrali mecz. Po pierwszej połowie Ukraińcy prowadzili 3:1. W przerwie wszedł do nich oficer SS i nienagannym rosyjskim powiedział, że jeśli nie przegrają tego meczu, czeka ich śmierć. Ukraińcy zlekceważyli ostrzeżenie i wygrali w pięknym stylu, ale później część zawodników została rozstrzelana, a reszta trafiła do obozów koncentracyjnych.

Wielu do dziś uważa, że w 1942 r. rzeczywiście rozegrano „Mecz śmierci”. Historycy i dziennikarze w większości odrzucają tę legendę, uznając ją za propagandowy mit stworzony w czasach sowieckich, niemający potwierdzenia w faktach.

' 05 Lip
Vought V-173

Vought V-173 – amerykański projekt samolotu myśliwskiego zwany „Latającym naleśnikiem”. Charakteryzował się on niespotykaną wcześniej konstrukcją – nie miał typowych skrzydeł, a siłę nośną miała zapewnić jego płaska konstrukcja kształtem przypominająca dysk. Mimo że konstruktorom udało się osiągnąć jeden z głównych celów – samolot łączył w sobie wysoką zwrotność i dużą wytrzymałość strukturalną, projekt został porzucony. Dane techniczne: załoga – 1 osoba, długość 8.128 m, rozpiętość skrzydeł 7.1 m, wysokość 4.51 m, prędkość maksymalna 222 km/h, prędkość wznoszenia 1,100 m w 5 minut.

' 22 Gru
Mobilizacja

Fotografia propagandowa przedstawiająca młodego rosyjski oficer mobilizuje żołnierzy do kontrataku. Kilka sekund po wykonaniu fotografii zginął.

' 29 Kwi
Dwójka radzieckich snajperów

Dwójka radzieckich snajperów na Froncie Leningradzkim w zimowych warunkach.

' 16 maja
Martin B-26 Marauder

Załoga średniego bombowca Martin B-26 Marauder podczas lotu. Maszyny te były niezwykle trudne w pilotażu sprawiając problemy zwłaszcza podczas startów i lądowań (mała powierzchnia nośna skrzydeł). W efekcie samolot dorobił się kilku ciekawych przydomków, takich jak „Widowmaker”, „Martin Murderer”, „Flying Coffin”, „B-Dash-Crash”, „Flying Prostitute” i „Baltimore Whore”. W wyniku prac komisji zdecydowano się zwiększyć rozpiętość skrzydeł o 1,8 metra, co zmniejszyło prędkość samolotu, ale poprawiło bezpieczeństwo. Mimo to nadal pozostał on trudny w pilotażu i nie był lubiany przez załogi.

' 02 Lis
Latający Jeep

Brytyjczycy mieli potrzebę, by spadającym z nieba spadochroniarzom towarzyszyły środki transportu. Jednym z pomysłów na dostarczenie drogą powietrzną popularnych jeepów był wiroszybowiec o nazwie Hafner Rotabuggy znany także jako Malcolm Rotaplane lub M.L.10/42 Flying Jeep. Był to popularny samochód Willys MB, na który nałożono kadłub wraz z usterzeniem oraz pozbawiony napędu wirnik, przypominający ten ze śmigłowca. Po rozpędzeniu samochodu np. przez holujący go samolot, pęd powietrza sprawiał, że wirnik zaczynał się kręcić, zapewniając siłę nośną wystarczającą do oderwania się od ziemi. hafner-rotabuggy Pojazd obsługiwany był przez dwie osoby – pilota, który kierował nim jak samochodem i drugiego pilota, mająLatający Jeep Willyscego za zadanie pilotowania obiektem w powietrzu za pomocą kolumny sterowniczej. Późniejsze próby były prowadzone przy użyciu holującego Jeepa Willysa bombowca Armstrong Whitworth Whitley. Specyfikacja: Waga – 1 411 kg (Willys MB 964 kg; śmigło i ogon – 249 kg), Maksymalna prędkość – 241 km/h, Szacowane tempo opadania: 4,9 m/s do 10m/s, Minimalna prędkość startu i lądowania – 58 km/h.

' 09 Lis
Himmler na grzybobraniu

Heinrich Himmler na grzybobraniu w Finlandii dziesięć dni po odwiedzeniu niemieckiego obozu Auschwitz.

' 10 Gru
Polscy uchodźcy w Iranie

Polscy uchodźcy w Iranie. Generał Władysław Anders podjął decyzję o ewakuacji w końcu marca 1942 roku. Trasa miała wieść przez Krasnowodzk nad Morzem Kaspijskim, gdzie kolej zamienione na statki. Drogą morską podróżowano następnie do Pahlevi w Iranie. Łącznie, w kilku fazach, na irańską ziemię przerzucono 116 tys. Polaków, z czego ok. 40 tys. cywilów. Mniej więcej połowę z nich stanowiły dzieci. Masowy exodus zorganizowali zarówno wojskowi, jak i dyplomaci – pracownik polskich placówek, a także działacze delegatur Ministerstwa Opieki Społecznej i Pracy. Poniżej tłum uchodźców na pokładzie statku oczekuje na moment przybicia do brzegu i zejścia na ląd. uchodzcy-statek Polacy trafili do Iranu, który znajdował się wówczas pod protektoratem brytyjskim. Ich pobyt został sfinansowany głównie ze środków polskich oraz brytyjskich. Szczególną aktywnością na polu zaopatrywania polskiej armii odznaczali się Brytyjczycy, dla których Armia Andersa była konkretną inwestycją. Już wkrótce polscy żołnierze mieli wejść w skład sił walczących na froncie włoskim. Poniżej kobieta malująca białego orła przed swoim namiotem. polscy-uchodzcy Poniżej Polacy z obozu dla uchodźców w Iranie witają nowo przybyłą grupę uchodźców. polacy-iran

' 08 Sty
T55E1

Prototypowe kołowe działo samobieżne produkcji amerykańskiej T55E1 GMC podczas testów. Pojazd został opracowany przez Allied Machinery Manufacturing Company w 1943 roku. Pojazd ważył niemal 15 ton i rozpędzał się do 95 km/h przy napędzie o układzie 8×8 (składający się z dwóch wózków po 4 koła każdy). Jego uzbrojenie stanowił ciężki karabin maszynowy M2HB kalibru .50 cala (12,7 mm) oraz trzy funtowe działo M7 kalibru 76,2 mm, to samo w które zostały uzbrojone niszczyciele M10. t55e1