1962

' 25 Lip
Mięśniolot Stanisława Bieni

Stanisław Bienia zbudował mięśniolot-ornitopter własnej konstrukcji. Jego budowa została przeprowadzona w modelarni przy ulicy Kolejowej w Świdniku. Do budowy zastosował ówczesną nowość – płótno szklane i żywicę. Na miejscu pilota siedzi konstruktor. Podwozie w układzie rowerowym, składające się z dwóch kół głównych oraz dwóch bocznych kółek pomocniczych. Niestety po wizycie u brata w Szwajcarii S. Bienia został zatrzymany przez Służbę Bezpieczeństwa i aresztowany na kilka miesięcy. Stres oraz przeżycia związane z aresztowaniem spowodowały, że do dalszych prac nad tą bardzo ciekawą konstrukcją już nie powrócił.

miesniolot-2

' 27 Sty
Sensorama

Zanim na rynku pojawiły się typowe gogle VR, Morton Heilig w 1962 roku skończył pracę nad Sensoramą, czyli pierwszą maszyną VR. Maszyną, a nie goglami, bo ekrany były tylko małą częścią większej konstrukcji, która oferowała jeszcze wibrujące siedzenie czy podmuchy powietrza prosto w twarz użytkownika. Te były szczególnie istotne, ponieważ pierwszym przygotowanym pod Sensoramę materiałem wideo była dwuminutowa przejażdżka motocyklem po Nowym Jorku. Mimo, że system by analogowy, zatem dostarczał zarejestrowane wcześniej rzeczywiste światy nie zaś dynamicznie generowaną przez komputer iluzję to nawet po kilkudziesięciu latach Sensorama robi wrażenie na „widzach”. Żeby móc kręcić filmy w 3D, Morton zaprojektował i skonstruował dwuobiektywową kamerę, która była na tyle lekka, że mógł z niej korzystać pojedynczy operator. Poniżej Morton Heilig wykonujący ujęcia do Sensoramy. Niestety Heilig nie znalazł sponsora na rozpropagowanie swojej wizji kina. Przemysł filmowy nie dostrzegł potencjału wynalazku i nie miał pomysłu na jego spieniężenie. Prace nad Sensoramą zostały wstrzymane.

' 08 Sty
RP FLIP

RP FLIP ( Floating Instrument Platform) pływające laboratorium będące własnością US Navy. Statek ma specjalną konstrukcję, pozwalającą na użytkowanie go w pozycji pionowej (rufą w dół). Statek ma długość 108 metrów z czego ponad 90 metrów przypada na cylindryczną część rufową/zanurzaną, mieszczącą zbiorniki balastowe. Średnica części rufowej wynosi 6,5 metra, w części środkowej, znajdującej się w strefie falowania, zmniejszona jest do 4 metrów, aby zmniejszyć oddziaływanie fal na jednostkę. Dziób statku (część wynurzona w pozycji pionowej) mieści wszystkie pomieszczenia i siłownię. Laboratorium może zostać zakotwiczone, na głębokości do ok. 5 tysięcy metrów przy użyciu jednego holownika AHTS w ciągu jednego dnia. 3 kotwice zapewniają stabilność pozycji w promieniu kilkunastu do 200 metrów w zależności od prądów. rpflip

' 04 Wrz
Syrena 102 Monte Carlo

Syrena 102 załogi Marian Repeta / Franciszek Postawka przygotowana na Rajd Monte Carlo. Wiele elementów stalowych wymieniono na aluminiowe. Silniki przygotował inż. Blümke i osiągały one 37 KM względem seryjnych 27 KM, zamontowano większe zbiorniki paliwa, felgi nawiercono by zmniejszyć ich masę ale przede wszystkim po to by skuteczniej chłodzić bębny hamulcowe. Dużym ułatwieniem okazało się zastosowanie opon Dunlop Durband z kolcami. Usprawniono również ogrzewanie przedniej szyby. Załoga nie zmieściła się w limicie czasu ukończenia rajdu.

' 01 Mar
USS Independence i Amerigo Vespucci

Amerykański lotniskowiec typu Forrestal – USS Independence i Amerigo Vespucci, okręt szkolny włoskiej Marynarki Wojennej.

' 06 Paź
Tumbler Snapper

Bomba jądrowa Tumbler-Snapper kilka nanosekund po zapłonie. Widoczna kula ognia ma ok. 20 metrów średnicy. Pod nią widać zarys wieży zrzutowej. Zdjęcie zostało zrobione kamerą Rapatronic widoczną na zdjęciu poniżej. Wyposażone były w migawki magneto-optyczne. Typowy czas naświetlania wynosił 3 mikrosekundy. Kamery Rapatronic mogły naświetlać tylko jedną klatkę filmu. Dlatego, aby rejestrować różne etapy eksplozji jądrowych umieszczano je w zestawach do 12 sztuk. Poszczególne kamery wyzwalane były w różnych momentach, razem dostarczając sekwencji zdjęć fotografowanego zjawiska. rapatronic

' 16 Paź
SM-4 ”Łątka”

Prototypowy trzymiejscowy śmigłowiec w układzie jednowirnikowym ze śmigłem ogonowym SM-4 ”Łątka”. Konstrukcja mieszana: metal i laminaty z włókna szklanego. Śmigłowiec SM-4 Łątka, został zaprojektowany przez zespół konstrukcyjny zakładów PZL-Świdnik, pod kierunkiem mgr inż. Jerzego Kotlińskiego. Kabina o czystej konstrukcji skorupowej była wykonana z laminatu i miała bogate oszklenie. Napędzał go silnik płaski WN-6S o mocy startowej 180 KM. Masa własna- 640 kg, masa użyteczna- 330 kg, masa całkowita- 970 kg. Prędkość max- 135 km/h. Po otrzymaniu silnika WN-6S, rozpoczęto pod koniec 1962 r. próby naziemne śmigłowca na stoisku badawczym, podczas których stwierdzono wysoki poziom drgań. Do produkcji seryjnej SM-4 jednak nie doszło. Wobec niedopuszczenia silnika WN-6S do użytkowania w locie zawieszono próby naziemne prototypu śmigłowca.