1983

' 29 Kwi
Fort Drum

Fort Drum w latach 80. – w tle pancernik USS New Jersey. Na początku XX wieku amerykańska administracja zaleciła ufortyfikowanie portów na terytoriach nabytych przez USA w wyniku wojny hiszpańsko-amerykańskiej. W jej rezultacie do systemu obronnego portu w Manili włączoną małą wysepkę El Fraile, leżącą u wejścia do Zatoki Manilskiej, na południe od wyspy Corregidor. Początkowo na wysepce miał znajdować się punkt kontrolny. Jednak ze względu na brak odpowiednich instalacji obronnych w tym rejonie, postanowiono zbudować na niej betonową konstrukcję, wyposażoną w dwie wieże pancerne, uzbrojone w podwójne 12-calowe armaty (305 mm). Konstrukcji nadano kształt okrętu wojennego. W późniejszym czasie amerykański Departament Wojny zadecydował o zwiększeniu kalibru dział do 14 cali. Zasięg armat wynosił 17.600 m. Uzbrojenia dopełniało dwie pary dział 6-calowych (152 mm), umieszczonych w pancernych kazamatach po obu stronach konstrukcji. Obronę przeciwlotniczą miały zapewnić dwa 3-calowe (76 mm) działa M1918. Załoga fortu chroniona była przez grube, żelbetowe stropy o grubości 6,1 m. Grubość ścian zewnętrznych wynosiła od 7,6 m do 11 m, co czyniło je nie do przebicia dla ówczesnej artylerii okrętowej. Budowę fortu rozpoczęto w kwietniu 1909 r. Trwała pięć lat. Skalista wysepka została wyrównana przez inżynierów Armii USA, a następnie została zbudowana z grubych warstw betonu zbrojonego stalą masywna struktura podobna do pancernika o długości 110 m i szerokości 44 m. Górny pokład wznosił się na wysokości 12 m nad wodą przy odpływie. Dwie wieże artyleryjskie, nazwane Bateria Marshall i Bateria Wilson, zostały dostarczone i zainstalowane do 1916 r. Armaty M1909 zostały zaprojektowane specjalnie dla Fortu Drum i nie były instalowane nigdzie indziej. W tym samym roku zainstalowano 6-calowe armaty M1908MII w kazamatach, nazwane Bateria Roberts i Bateria McCrea. W górnej części fortu zamontowano reflektory poszukiwawcze, baterie przeciwlotnicze i wieżę kontroli ognia oraz drewniane baraki. Wewnątrz twierdzy znajdowały się pomieszczenia mieszkalne dla około 240 oficerów i żołnierzy, a także pomieszczenia generatorów mocy oraz magazyny amunicyjne. Tuż przed wybuchem wojny na Pacyfiku w dniu 7 grudnia 1941 r. Fort Drum został obsadzony żołnierzami 59 Pułku Artylerii Nadbrzeżnej. Drewniane baraki usytuowane na górze fortu zostały rozebrane, aby zapewnić Baterii Wilson nieograniczone pole ostrzału. 2 stycznia 1942 r. Fort Drum wytrzymał duże japońskie bombardowanie powietrzne. W pierwszym tygodniu lutego 1942 r. fort znalazł się pod stałym ogniem z japońskich haubic 150 mm, umieszczonych na wybrzeżu. Do połowy marca Japończycy wzmocnili ciężką artylerię podciągając haubice kalibru 240 mm. Zniszczone zostały wówczas działa przeciwlotnicze oraz wyłączona z użytku jedna armata 6-calowa. Rozległe fragmenty betonowej struktury fortu zostały odłupane. Główne wieże pancerne nie zostały jednak uszkodzone. W nocy 5 maja 14-calowe baterie Fortu Drum otworzyły ogień do japońskich sił atakujących Corregidor, zatapiając kilka barek. Fort Drum poddał się japońskim siłom 6 maja 1942 r., po upadku Corregidoru . W czasie oblężenia żaden amerykański żołnierz z jego załogi nie został zabity, pięciu było rannych. Amerykanie przed oddaniem fortu w ręce japońskie zniszczyli jego uzbrojenie i wyposażenie. W 1945 r. w czasie walk o odzyskanie Manili fort poddany był silnym bombardowaniom ze strony amerykańskiego lotnictwa. 13 kwietnia na jego „górnym pokładzie” znaleźli się żołnierze i saperzy. Amerykanie jednak nie próbowali walczyć z zamkniętym wewnątrz japońskim garnizonem. Wpompowali do jego środka przez otwory wentylacyjne 11 tys. litrów mieszanki zapalającej, która paliła się przez kilka dni. Fort został spenetrowany przez Amerykanów dopiero po dwóch tygodniach, w jego wnętrzu odnaleziono ciała 65 japońskich obrońców. Obiekt po wojnie nie był już wykorzystywany wojskowo. Istnieje do dziś.

' 19 Lip
Produkcja PZL Sokół

Produkcja PZL Sokół. Świdnik. PZL Sokół to konstrukcja przeznaczona dla 14 osób. Masa MTOW 6 400 kg. Napędzany dwoma silnikami PZL 10W o mocy 2 x 662 kW (900 KM), tymi samymi co napędzają samoloty transportowe PZL M-28. Poniżej oblot pierwszego wyprodukowanego w Świdniku Sokoła. pzl-sokol

' 16 maja
Diana w SAS

Na załączonej powyżej fotografii, oprócz dwóch operatorów SAS (elitarna jednostka Brytyjskiej Armii) znajduje się także księżna Diana. Special Air Service odpowiada za zaznajomienie i poddanie treningowi członków brytyjskiej rodziny królewskiej – na wypadek operacji szybkiego przerzutu, bądź też odbicia nobilów z opresji. Na zdjęciu widzimy Dianę, trzymającą się prawą, osmoloną dłonią za głowę – powodem tego był granat błyskowy, którego fragment niefortunnie poleciał w jej stronę i podpalił jej włosy. Księżna wyszła jednak z opresji bez szwanku.
Z tym wydarzeniem wiąże się też historia pewnego oświadczenia, wydanego przez księcia Karola – mianowicie przed rozpoczęciem akcji, Karol wydał oficjalną notę, która do dziś wisi w kwaterze głównej SAS w Hereford. W wolnym tłumaczeniu: „Gdyby cała ta demonstracja miałaby pójść źle, ja niżej podpisany, książę Walii, oświadczam, że nie skarzę żołnierzy B Squadron 22 Special Air Service Regiment na Londyńską Tower” (Tower of London było znanym więzieniem)
Po całym wydarzeniu jednostka podarowała obojgu pełne umundurowanie, w które przyodziani byli jej członkowie w czasie akcji.